-
Maria van Betanië over Jezus
4 april 2012Ik had ernaar uitgezien, dat Jezus bij ons langs zou komen. Mijn zuster Marta en ik, we hadden...
-
Met elkaar op weg naar Pasen
4 april 2012Hoera! De kerken op Terschelling zoeken elkaar op en vinden elkaar in de week...
-
Als wadvogels
4 april 2012Van zeewater kun je niet leven. Althans zo geldt dat voor verreweg de meeste planten in ons land...
-
Afscheid Aafje Terpstra - Bos
4 april 2012Zondag 1 april nam Aafje Terpstra afscheid als vaste organist van onze gemeente. Ze speelde o.a...
-
Mediteren op weg naar Pasen
1 maart 2012...
-
Afscheid Aafje Terpstra - Bos
27 februari 2012Zondagmiddag 1 april 14.00 uur neemt Aafje...
-
De 40dagentijd
27 februari 2012De zondag na Aswoensdag, ... -
Gebedsvlaggetjes in de kerk
23 februari 2012Zondag 19 februari besteedde onze gemeenschap aandacht aan de relatie chistendom - boeddhisme....
-
Mini interview - niet voor niks
9 februari 2012Een onregelmatig verschijnende reeks korte interviews waarin telkens een...
-
Vooruitkijken naar enkele vieringen
24 januari 2012Zondagochtend 29 januari...
Het boek van mijn pleegmoeder
Hoe is dat dikke boek in je bezit gekomen?
“Ik heb het ooit van mijn pleegmoeder, Nettie van Heek, gekregen. Zij was zendeling geweest en gaf het aan mij. Het is een heel bijzonder boek, want ik ben alles kwijtgeraakt, behalve dit boek. Samen met twee fotoalbums en een bijbel die ook maar niet stuk wil, heeft het twee keer een brand overleefd. Het lag in het fietsenschuurtje. Tenslotte ben ik het maar gaan lezen. Ik heb er drie jaar over gedaan om het helemaal uit te lezen. Het is beter dan een spannend boek. Het is mijn lievelingsboek geworden.”
“Het zijn allemaal levenslessen die er in staan. Zo geeft de schrijver zijn fouten eerlijk toe. Dat vind ik indrukwekkend. Daar heb ik iets van geleerd. Alles wat krom is moet je proberen recht te maken. Zoals ook God probeert recht te breien wat bij mensen scheef is gegaan. Mijn eigen moeder was joods. Door het lezen van dit boek ben ik dat veel beter gaan begrijpen.”
“Ik kan boos zijn op God. Maar als ik dit allemaal lees, denk ik: ik ben er nog goed afgekomen. Zelfs over hoe het eraan toegaat in Jeruzalem in onze tijd wordt iets minder onbegrijpelijk. Al die ruzies! En ook de bijbel ga je met andere ogen lezen. Maar mezelf begrijpen, nee, zover ben ik nog niet. Mijn pleegmoeder zei bij alles: ‘Laat het over aan God.’ Er werd gewoon niet over gepraat. Dit boek spreekt er wel over. Dat heeft me erg geholpen.”